Kościół

Historia kościoła parafialnego.

Kościół powstał w 1356 r. z fundacji księcia mazowieckiego Siemowita I.

Związany był on od samego początku z zakonem augustianów, którzy przybyli na ziemię mazowiecką w połowie XIV w. Nic o nim więcej nie wiadomo, poza tym, że był drewniany, nie zachowało się więcej informacji na jego temat.

Kościół ten spalił się z początkiem XVIII w., lecz zaraz na jego miejsce został wybudowany nowy, także z drewna, lecz z murowanym prezbiterium.

W 1793 r. po trzech latach pracy, zakończono budowę nowego kościoła już w całości murowanego. W połowie XIX w. został on całkowicie odnowiony, a w 1874 r. zdjęto stary dach gontowy, a położono blachę żelazną.

W 1925 r. przeprowadzono kolejny remont kościoła. Najnowsze prace remontowe przeprowadzono w latach 2003-2006 pod kierunkiem przeora i proboszcza O. Jana Koziatka CP. Położono nową blachę na dachu, odnowiono elewację kościoła.

Wewnątrz: zamontowano 3 nowe reflektory, 7 witraży, pomalowano wnętrze, odnowiono ołtarze, założono nową instalacje nagłośnieniową i wykonano wiele innych pomniejszych, ale koniecznych prac.

Ważną datą w historii kościoła pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest 8 listopada 1864 r. Wtedy to car Aleksander II, ukazem zniósł istniejące w Królestwie Polskim klasztory.

Do tej pory kościół był pod opieką braci augustianów. W 1864 r. do domu zakonnego wkroczyło wojsko, pozostawiono tylko jednego zakonnika, przeora ojca Teodora Załuskiego jako administratora kościoła. Po śmierci o. Teodora rawskim kościołem zarządzali księża diecezjalni.

Od 1938 r. aż do czasów obecnych w posiadaniu kościoła oraz budynku klasztornego są OO. Pasjoniści.

Dawny kościół augustiański jest świątynią późnobarokową, orientowaną, jednonawową, z nieco węższym wielobocznie zamkniętym prezbiterium i kwadratowym ryzalitem.

Przy północnej stronie prezbiterium znajduje się zakrystia i kruchta, z usytuowanym nad nią oratorium, które połączone jest przejściem z kościoła.

Wewnątrz świątyni znajduje się sklepienie kolebkowe z lunetami na gurtach. Ściany nawy wsparte są opilastrowanymi filarami przyściennymi, między którymi znajdują się arkadowe wnęki w których znajduje się siedem witraży / wykonanych przez Panią Marię Suwalską z Łodzi/ przedstawiających sceny z życia św. Pawła od Krzyża, jeden witraż przedstawia Sługę Bożego O. Bernarda Kryszkiewicza -pasjonistę /zobacz/

W prezbiterium gurty sklepienia wsparte są na konsolach. Kruchta zachodnia ma sklepienie krzyżowe, a północna i zakrystia – kolebkowe z lunetami.

Kościół posiada także chór muzyczny z organami, który wsparty jest na trzech arkadach filarowych.


Organy

Liczba głosów – 16
Traktura gry - pneumatyczna
Traktura registrowania - pneumatyczna

Organy firmy A. Grygorcewicz i E. Stryek z Warszawy z roku 1947. Oryginalnie prospekt , kontuar jak i cała szafa organowa były w kolorze brązu + złocenia.
W 1981 roku, podczas odnawiania kościoła, ołtarze jak i organy zostały pokryte białą farbą.

Ostatniej gruntownej naprawy dokonał Mirosław Prymek z Warszawy w 2000 roku.
W końcu marca 2006 roku, organy poddane zostały drobnym naprawom, konserwacji , oraz strojeniu .

W świątyni zbudowanych jest siedem ołtarzy. Ołtarz główny jest barokowy i pochodzi z drugiej połowy XVIII w.

Szczególną uwagę zwraca umieszczony w nim siedemnastowieczny obraz Matki Bożej Pocieszenia, słynący łaskami, umieszczony jest za zasłoną, na której znajduje się obraz św. Grzegorza, papieża z przełomu XVIII / XIX w.

Brak jest miarodajnych opracowań dotyczących obrazu.

W każdą środę o godz. 18, Nowenna przed słynącym łaskami obrazem Matki Bożej Pocieszenia.

I niedziela września odpust (Matki Bożej Pocieszenia) . Suma odpustowa godz. 13.00

Matka Boża Pocieszenia

Za czasów papieża Grzegorza Wielkiego, to jest na przełomie VI i VII wieku, w Rzymie panowała straszna zaraza, która dziesiątkowała mieszkańców wiecznego miasta.

Wówczas papież rozporządził, aby urządzić ulicami Rzymu błagalną pokutną procesję. Wyszli mieszkańcy miasta, na ulice, dzielnie modląc się i prosząc o ratunek, niosąc obraz Maryi.

Rzeczywiście po tej procesji zaraza ustąpiła i od tego momentu zaczęto nazywać Maryję Matką Bożą Pocieszenia.

"Pocieszenie" w Biblii

Refleksja nad tytułem nadawanym Maryi - Pocieszycielka, Matka Boża Pocieszenia prowadzi do pytania o rozumienie terminu pocieszenia.

W czci oddawanej Matce Bożej Pocieszenia,  nie można poprzestawać jedynie na płytkim psychologiźmie, sentymentaliźmie czy przejściowej egzaltacji... więcej

 

 

Przy kościele znajduje się Ogród Oliwny.

Projekt prof. Czesław Dzwigaj z Krakowa zobacz